Om een beetje in de horrorsferen te blijven (ik heb gekozen om naar Trollhunter te gaan volgende week) keek ik vanmiddag The Cabin in the Woods. En vanavond wordt het voor mij weer behoorlijk schrikken en wegrennen voor clowns bij de Walibi Fright Nights.

The Cabin in the Woods verraste mij eigenlijk wel, ik hoorde in veel recensies dat het geen normale horror was zoals Cabin Fever en daar was ik ook wel blij mee. Cabin Fever was een goede horror, daar niet van. Maar The Cabin in the Woods heeft een heel ander soort origineel idee aan het oude Cabin Fever deel geplakt. Vijf vrienden gaan naar een huisje in een afgelegen bos. Nadat een van de vijf een stukje heeft voorgelezen uit een dagboek in de kelder komen er zombies het huisje aanvallen. Ondertussen zie je ook mannen in pakken en stropdassen de groep vrienden via camera’s volgen. Die mensen zitten in een soort bunker met muren van beton en veel technische snufjes. Hmm, apart. Uiteindelijk komt de gehele wereld van nachtmerriebeesten langs de camera. Wel een aanrader als je horror houdt, maar niet per se jezelf dood wilt schrikken.

Helaas voor mij zat er ook een scene in met een clown. Waarschijnlijk zou dat mijn nachtmerrie zijn die uit de lift zou komen. Clowns, ik weet niet wat het is. Het hele kinderen blij maken met popcorn en opblaasdieren laat mij gewoon schrikken. Of zoals Downsify34 op youtube het perfect weet te zeggen: “Fuck clowns!!! Those are the creepiest fuckers on this earth. Ewwwww bastards”
Misschien is het de schuld van Stephen King. Door zijn verhaal over Pennywise the Clown dacht iemand in de

Verenigde Staten: “Kom, daar ga ik een film van maken”. En natuurlijk dacht ik bij mezelf, laat ik die kijken. Op 10-jarige leeftijd. Nu, 9 jaar verder, kijk ik ‘It’ met gemak. Ik kan zelfs lachen om de simpele special effects en het stomme einde. Ik ben een fan van Stephen King, heb veel van zijn boeken gelezen. Misery is een van mijn favorieten, de manier waarop hij horror kan omschrijven is echt geweldig en uniek. Elke keer als ik naar mijn lokale bibliotheek ga loop ik langs de Stephen King afdeling. Elke keer staat daar weer een exemplaar van It met zijn rug naar mij toe. Elke keer neem ik geen exemplaar mee naar buiten. Het laat dus nog steeds zijn sporen achter.
Mijn film met een twist van vandaag is dus The Cabin in the Woods. Niet bepaald nadenken, meer gewoon kijken en huiveren (bij de clown voor mij). Meer zin in een goede horror? Cabin Fever. Meer zin in een behoorlijk slechte horror die je helemaal belachelijk kunt lachen? Cabin Fever 2.
Nog een fijne avond gewenst, dan ga ik zo langzamerhand mezelf maar voorbereiden op de clowns van vanavond in Biddinghuizen.

Advertenties