Analyse: Shutter Island

Een paar weken geleden kwam Leonardo DiCaprio weer eens langs op tv. Die week was het tijd voor Shutter Island. Topfilm van Scorsese uit 2010. Teddy Daniels en Chuck Aule komen naar Shutter Island waar een vrouw is weggelopen uit een psychiatrische inrichting voor criminelen.

P3

Vrijdagavond, kacheltje aan en bankhangen maar. Een paar dagen daarna was ik Shutter Island in boekvorm tegen gekomen op een boekenbeurs, natuurlijk meegenomen voor een paar euro. Met goede moed begon ik die avond te lezen, zonder enige vooruitgang. Ook al was ik zo enthousiast over de film, het boek kon mijn aandacht niet vasthouden. Nog twee avonden daarna was ik weer met goede moed begonnen, helaas eindigde het weer met hetzelfde resultaat: mijn hoofd slapend op pagina 5. Mijn doel van het boek was om meer duidelijkheid te krijgen over de film zelf. Ook al is de film niet heel lastig, het heeft wel wat aparte dingen. Laat ik gelijk met de deur in huis vallen.

*Film niet gezien? Niet verder lezen!*

Is Teddy nou echt een patiënt op het eiland of wordt hij gemanipuleerd door de dokters? Van wie is het lijk dat Teddy op de rotsen zag liggen? Zou er echt een chemisch stofje in de sigaretten zitten? Wat bedoelde mevrouw Kearns toen ze “RUN” in het boekje van Teddy opschreef? Was dat echt een waarschuwing of moest zij dat opschrijven zodat Teddy nog meer verdenkingen kreeg over het eiland?

Gelukkig verklaart de scène in de vuurtoren wel veel. Nadat Teddy in alle haast naar boven is gerend, is daar voor hem een behoorlijke anticlimax. Teddy krijgt zijn hele rolspel uitgelegd door dr. Cawley, in de hoop dat hij zijn echte leven weer herinnert. Teddy is helemaal geen U.S. Marshal maar de 67e patient van Ashecliffe. Volgens dr. Cawley is dit zijn laatste kans om in te zien dat zijn hele leven op Ashecliffe is verzonnen. Als Teddy en Chuck later weer op het stoepje voor de deur zitten zegt Teddy: “We gotta get off this rock, Chuck. Get back to the mainland. Whatever the hell’s going on here, it’s bad.” Chuck geeft een seintje aan dr. Cawley, hij zit weer in zijn spel. Dat is de logische interpretatie.

Het eerste wat je daarna te binnen schiet: wat bedoelde Teddy met die laatste zin? “Which would be worse, to live as a monster, or to die as a good man?” Daar komt komt een tweede interpretatie om de hoek kijken. Hij weet weer wie hij is, niet Teddy maar Andrew. Zijn moordend verleden komt weer terug maar hij wil het niet meer herinneren. In zijn gedachten was hij een U.S. Marshal, een goede man. Omdat hij weer is beland in zijn eigen fantasie is hij nog steeds een gevaar voor zijn omgeving en moet hij lobotomie ondergaan. Dit was de laatste kans van de doktoren om te laten zien dat hij het in zich heeft om het rollenspel van zich af te schuiven. To die as a good man. Als je nog dieper gaat graven komt je bij interpretatie nummer drie. In die interpretatie is Teddy wel een U.S. Marshal. Eigenlijk is het hele, volgens de dokters, verzonnen spel van Andrew waar. Teddy is dus gewoon Teddy en komt naar het eiland met Chuck om de verdwijning te onderzoeken. Maar op dat eiland komt Teddy erachter in de vuurtoren lobotomie wordt uitgevoerd. Het is vanaf dat moment zijn doel om dat tot de bodem uit te pluizen. Omdat de doktoren niet willen dat iemand buiten het eiland dit weet proberen ze Teddy op een verkeerd spoor te leiden. Hierbij maken ze dus gebruik van de drugs in de sigaretten die voor hallucinaties zorgen. Ook het woord RUN heeft hier mee te maken. Het lijk op de rotsen zou door de dokters kunnen zijn neergelegd zodat Teddy nog meer verstrikt zou raken in zijn eigen ideeën. En natuurlijk Rachel in de grot.

Dus, zoals je ziet is er, naast de twee logische redeneringen, nog een onderliggende interpretatie. Shutter Island is een goed voorbeeld van een film met een open einde, eentje waarbij de kijker helemaal zelf beslist welke kant zijn voorkeur naar uit gaat. Dus, lieve lezer, waar gaat jouw voorkeur naar uit?

Advertenties

6 Comments

  1. Ik heb tijdens de hele film gedacht dat jouw optie twee de juiste is. Maar nu ik er nog eens over nadenk, vind ik optie één eigenlijk leuker. Je wordt gewoon voor de gek gehouden, de hele film lang.

  2. Ik moet de film nog maar eens kijken. Kan me namelijk heel goed herinneren dat ik wel een mening had over wat er nou aan de hand was, maar weet echt niet meer welke. Het aparte is dat ik waarschijnlijk toch tot een ander idee zal hebben over wat er nu aan de hand is dan toen ik hem de eerste keer zag. Het verschilt bij dit soort films gewoon steeds welke scènes echt je aandacht trekken. Dat is tenminste bij mij het geval.

  3. Ik dacht altijd al dat de derde de “juiste was”
    Ik was niet zeker of hij inderdaad een U.S marchal was en zij hem wilden overtuigen dat hij een patiënt was, of hij wel degelijk een patiënt was, die een verzonnen persoonlijkheid had.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s